Memory of Superjunior in Thailand
วันที่ 14 ได้ไปงานUFมา...มิได้ไปตามกะเค้าตั้งแต่วันแรกหรอก ไปถึงที่RCA ประมาณ 11โมง
เพระเพื่อนๆโทรมาบกว่าเอสเจมาถึงแล้ว...แต่เราไปก้อไม่เห็นแระ มีคนบอกว่าเค้าจะมาซ้อมแต่ว่าลงรถไม่ได้
แฟนคลับเยอะเกินไปแต่จริงๆแล้วแบไปถามสต๊าฟมา พี่เค้าบอกว่าพวกเค้าลืมคิวนึกว่าต้องเล่นตอนเที่ยงๆบ่ายๆ
แต่จริงๆแล้วเล่น ทุ่ม 40 แอบฮาย่างแรงเลย ตอนแรกไปยืนต่อถวเพื่อจะไปจับจองข้างหน้า.....แต่คนเยอะมากๆ แถวก้อยาว
เเดดก้อร้นเราเลยให้เพื่อนส่วนนึงเค้าไปแล้วเราก้อไปเดินตามผับ ... สิ่งแรกที่อยากจะดูคือ พี่โต๋ เล่นตอน บ่ายสอง
พี่โต๋น่ารักสุด... โบกมือบ๊ายบายด้วย เดินดูตามผับไปเรื่อยๆจน 6 โมงกว่าๆก้อรีบวิ่งไปหลังเวทีกลางเพื่รอ เอสเจ
คนเยอะมากๆ ใยใจท่องแต่ ป๋า ....เกิง....ตื่นเต้นสุดๆ ขาสั่นโคตรๆ ลุ้นแล้วลุ้นอีก แล้วก้อนัดกับเพื่อนว่า พอรถจอดเทียบท่า
ปุ๊บ พวกมันเดินลงให้วิ่งไปด้านหน้าเลยนะ....พอรถมาถึง กรี๊ดเรียกป๋าอย่างเดียวเลยอ่ะ เห็นทุกคนเลย หลังจากนั้นก็พูดว่าวิ่ง
แล้วก้อวิ่งกัน..ไปถึงด้านหน้ามันก้อเข้าไม่ได้แระ เกาะรั้วอย่างเดียว น้องข้างๆก้อบอกให้มุดถังขยะไปในขณะที่ข้างก็ปืน
ต้นไม้กระโดดลงมา การ์ดก็เอาไม่อยู่ เพราะมั่นเล่นกระโดดลงมาทุกทาง เราก้อเลยแทรกถังขยะวิ่งเข้าไปอยู่ประมาณ
โซนข้างๆเกือบกลางไม่เบียดกะใครเห็นทุกคน แต่ไม่ถึงกะชัด ยืนเรียก ฮันเกิงๆๆๆๆ ร้องเพลง กระโดดเต้นโคตรมันไปต้อง
เบียดกะใคร...ในขณะที่หลายๆคน กะลังปีนป่ายเสาข้างๆ ฮาดีว่ะ แบบสงสาร...เอสเจร้องไป3เพลง พอจบเพลงสุดท้ายก็รีบ
วิ่งไปหลังเวทีเคยส่ง ป๋าถอดเสื้อ เท่สุดๆ ซีวอนซับเหงื่อที่เต่าค่ะ อิอิ...ระหว่างรถเลื่อนเราก้อเรียกฮันเกิงไป ร้องไห้ไป
เพราะรู้ว่าป๋าต้องกลับคืนนั้น ...เศร้าอุส่าได้บัตรมีต ไม่ใช่แค่ป๋าแต่ยังมี คังอิน+ชินดงกลับด้วย....ทำไมอ่ะไม่เข้าใจ
วันที่ 15
พอวันมีต ลงทะเบียน9โมง ออกจากบ้าน 7 โมง นั่งเรือบึ่งไป ถึง8โมง ไปถึงประมานคนที่20กว่าๆได้แระ จาก500กว่าคน
ภูมิใจค่ะ มีรายชื่ออยู่ ลำดับที่ 347 ได้นั่งแถวW9คิดว่าหลังที่ไหนได้ข้างหน้าเลยเบาะมันจะสีเขียวๆแต่ของเราเปงสีแดง
แล้วมีแค่3แถว ดีใจเป็นบ้า ระหว่างรอเค้าก็เปิดคลิปเอสเจที่ H.B.D ดูไปกรี๊ดไปป๋าน่ารักมากๆ แล้วก้อเปิดMV .Full of
Happiness แม่งเล่นเปิดวนไปวนมา 4-5รอบ เเต่ก้อไม่เบื่อ พิธีกร พี่คิว บกว่าเอสเจกำลังกินข้าวอยู่...ยอมให้เอสเจกินข้ก่อนมั้ยใครจะไม่ยอมล่ะ! ระหว่างนั้นกะมีเกมส์ให้แฟนคลับ อุ๊ค ทึกเล่นกัน รางวัลนั้นก้อคือ ได้ถือเค้กขึ้นไปบนเวที ให้ ทั้ง 2
คน อิจฉาสุดๆได้คุยกะอุ๊ค ได้ให้ข้อมือUFทึก ได้กอดอีก เย้ย...พวกประมูลแบนเนอร์ก็น่าอิจฉาได้ถ่ายคิบอมก้อโอบแอว
ด้วย จากนั้นเค้าก้อเรียกให้ทยอยกันขึ้นไป...ทีแรกก้อเรียงคนที่เซ็นตามบัตรที่ล็อคไว้ เค้าได้เลข 4 นั่นก้อคือซีวอนสุดหล่อ
คุณชายโรลออนนั่นเอง....ของที่เพื่อนๆฝากมาเลยต้องฝากพี่ฟิล์ม ไปให้แทนเพราะพี่ฟิล์มได้ทึก...ตอนที่ต่อแถวจะขึ้นไป
แล้วพี่สต๊าฟก้อบอกว่าไม่ต้องเซ็นตามเลขบัตรแล้วเด่วพี่จะนับให้เองไอเราก้ออยากได้ฮยอกแต่สงสารน้องที่เค้าชอบมากๆ
เลยขอซีวอนตามเดิม ตอนเดินเข้าไปใจเต้น แรงมากมาย ซีวอนก้อยิ้มแล้วก้อเซ็นให้ระหว่างวอนเซ็นเค้าก้อพูดว่าฝากบอก
ฮันเกิงด้วยนะว่าคิดถึง(เปงอิ้งริช)วอนก็บอกว่า ..อ้า...แล้วเค้าก้อยืนบัตรห้อยคอนเค้าให้วอนเซ็น...พี่วอนงงค่ะคิดว่าให้
ก้อบอกว่าแต๊งกิ้วแล้วม้วนๆเอาไปถือเราเลยรีบบอกว่าให้เซ็นซีวอน ก้อ อ่อ....อุทานออกมา แล้วก้เซ็นให้ด้วยอ่ะ..
พอเซ็นเสร็จวอนก้อยืนมือมาให้จับเราก้อรีบจับเลย...แล้วเราก้อพูดว่าแต๊งกิ้วค่ะเฉยเลย แล้วเราก้อยืนมือไปจับมือบอมก้อ
ให้จับด้วย จากนั้นก้อรีบลงทันทีเพระกลัวการ์ดจับลง...แต่การ์ดน้อยดีอ่ะๆไม่โหดด้วย เหมือนที่ผ่านๆมา
อยากกอดฮยอก+ทึกจัง เสียดาย..ฮือ แต่ก้อคุ้มอ่ะ ปลื้มสุดๆไปเลยไม่ต้องไปแย่งเบียดๆกะใคร ก้อได้ใกล้ชิดขนาดนี้
ถึงแม้จะไม่มีเกิง ....มีแค่ 8 คนก้อเหอะ จะเก็บความรู้สึกนี้ไว้ตลอดไป
---ต่อจากนั้นรีบลงไปข้างล่างเพื่อนั่งรถตู้ไปตามกะพวกพี่ๆเพื่อนๆ รถไฮโซมากป้ายแดง...ตามไปดุสิต ถึงหน้าโรงแรมปุ๊บรีบ
วิ่งกันไปแต่ก้ไม่เห็นอ่ะมีแต่หัวคนบังตอนเอสเจเดินลง...เบียดกันเหลือเกิน คนเยอะมากๆ รถตู้10-20คัน เตรียมพร้อม
เหนื่อยแทนเลยอ่ะขนาดเราพึ่งได้ตามวันสุดท้าย...ยืนเหมือนหมามองเครื่องบิน มองขึ้นไปบนชั้น 17 ไม่รู้จะยืนจ้องทำไม
เผื่อกระจกมันจะเปิดออกมา 555+....นานๆไปขี้เกียจรอกลับดีก่า ยังไงก้อคุ้มแระแก่การรอคอยหลายเดือนที่ผ่านมา
ก่อนกลับโบกมืบ๊ายบายดุสิตและก็ตรงดิ่งกลับบ้าน
**********************
Pic^ลายเซ็นบนโปสเตอร์ที่วอนเซ็นให้
Pic^ลายเซ็นวอนบนบัตรห้อยคอ
Pic^โปสเตอร์ที่ติดอยู่ด้านล่างหยามดิส อันโคตรหย่าย..อถ่ายคู่กะเกิงมากมายแต่มันยู่สูง...ไม่ถึง
พี่วอนเซ็น.....ให้ใครไม่รุ้รู้สึกว่าคนที่ประมูลได้
พี่วอนถอดเสื้อตอนไหนหว่า...ตอนเค้าเซ็นยังไม่ถอดเลย
(นี่ยิ้มแล้วใช่ม้า)
credit:pingbook
ขอบคุณพวกนายทุกคนที่มานะ
ขอบคุณทึกกี้+ด๊อง+น้องมิน+คิบอมที่เรียกเเล้วหันมาเล่นด้วย
ขอบคุณเกิงที่ยุ่งมากๆแต่อุส่ามาให้ทุกคนได้ชื่นใจ
ขอบคุณทุกคนที่ทำให้ใครหลายๆคนได้เห็นสปีริทของFCเอสเจ
เค้าจะจำช่วงเวลานี้...ไว้ตลอดไปต่อให้เล่ายังไงก็เล่าไม่หมด
ความรู้สึกทุกอย่างออกมาจากใจจริงๆ...
